Polaroid SX-70 Model 2, topsecret!

Dag lieve mensen en handige Harry’s!

Een paar weken geleden vond ik een prachtige Polaroid SX-70 model 2 voor veel te weinig geld. Ik was in mijn nopjes, op een of andere manier presteer ik het om geluk te hebben met die dingen. En dat terwijl ik op zoek was wat niet eens in de buurt kwam van een fototoestel!

Polaroid SX-70 Sonar Autofocus

Thuis heb ik een Polaroid SX-70 Sonar Autofocus. Dus niet de klassieker, maar de wat latere variant. Er zit zelfs een mogelijkheid op om er een statief onder te schroeven, wat alleen latere varianten hadden. Ik heb hem nog niet goed uitgeprobeerd, omdat ik maar niet kan wennen aan het feit dat hij automatisch focust. Ik ben gewend dat ik dat zelf moet doen. Er zit een optie op waar je dat zelf mee kan doen, maar het went maar niet. Er ontbreekt ook een stofkapje met de naam van de camera, daarom ziet hij er wat apart uit en gaat hij niet helemaal dicht. Ach, als hij het maar doet, toch? En ik heb hem ook voor een habbekrats gekocht.

Mijn toenmalige vriend vond dat sonarmodel echt helemaal niets. Hartstikke lelijk met die grote ‘puist’ er bovenop. De chromen afwerking vindt hij dan weer wel mooi. Nee, hij heeft liever het originele model wat je nog met de hand moet scherpstellen (dat heeft zijn voordelen, dat werkt inderdaad enorm makkelijk). Helaas voor hem heb ik andere plannen, want voor een originele heb ik geen geld.

Goedkopere variant van de SX-70

De Polaroid SX-70 model 2 was in een ver verleden goedkoper dan de originele SX-70, omdat de originele variant een luxe-item was. Wat deden de mensen bij Polaroid? Ze brachten een model uit met dezelfde functies, maar met een veel goedkopere afwerking. De body was niet van chroom, maar van plastic. Het leer was vervangen door vinyl. Net zoals het bakeliet van Philips Philite heette, werd het vinyl van Polaroid Porvair genoemd.

Polaroid SX-70 Model 2

Polaroid SX-70 Model 2

Dat vinyl vergaat natuurlijk vrij snel. Sterker nog: het is een van de eerste dingen wat lelijk wordt. Dat was bij die van mij ook. Ik twijfel er niet aan dat deze camera vroeger een schoonheid was, maar hij ziet er echt niet uit. Het vinyl is een raar soort grijs geworden. Het ziet er smerig uit. Gelukkig hoorde ik dat het ook slechter kan; er zijn blijkbaar mensen die schimmel op hun leer en vinyl hadden zitten. Dat lijkt me al helemaal goor!

Ik besloot de Polaroid een nieuw jasje te geven. Ik ben een groot fan van het opknappen van camera’s. Dit zou mijn tweede Polaroid zijn! De filmcassette gaf weinig sjoege, maar deze was ook al erg oud (nog voor het Time Zero-tijdperk). De batterijen zijn wel vaker niet al te best als die cassettes zo oud zijn, dus ik had hoop.

Polaroid SX-70 Model 2Rotwerkje

Nou, dezelfde dag ben ik dat geweldige (niet dus) vinyl gaan verwijderen. Dat geeft echt een enorme rotzooi. Onderschat dit niet, want het is een hels karwei om die rotzooi te verwijderen. Geloof me, je krijgt een ontzettende hekel aan jezelf. Het kruimelt enorm en het schiet totaal niet op. Je denkt écht: waar ben ik in vredesnaam aan begonnen?! Ik heb mijn scherpste plamuurmes gebruikt. Er leek geen einde aan te komen…

Na een halve week heb ik de draad nog een keer opgepakt (mijn toenmalige vriend was veel thuis en ik moest ook nog eens werken, dus kon ik helaas niet stiekem aan m’n projectje werken). Toen schoot het opeens lekker op! Binnen een uur was het hardnekkige vinyl eraf. En voilà, een poedelnaakte SX-70!

Polaroid SX-70 Model 2

Polaroid SX-70 Model 2

Polaroid SX-70 Model 2

Natuurlijk heb ik de lijmresten ook nog moeten verwijderen. Ook een rotklusje. Dat heb ik met een doek met wasbenzine gedaan (wel de ramen opendoen als je hiermee werkt). Voordat je daarmee werkt; graag wel even de gaatjes in de camera aftapen. Dan komt er geen rotzooi in de camera terecht. Maar het resultaat mocht er zijn! Helemaal gestript!

Nieuw jasje

Het nieuwe jasje zou eerst een leren jasje worden. Maar dat zou niet handig zijn, want als de nieuwe eigenaar het pakketje zag, zou het verdacht zijn. Het was niet makkelijk om het juiste leer te vinden. Ik heb de hele stad afgereisd, maar alles wat ik wel kan vinden is te dik of ziet er totaal niet uit. En wat ik zelf nog had, was ook gewoon te dik en paste totaal niet bij mijn idee. Toen ging ik maar een nieuw pakje film halen om de camera te testen (stiekem ook een voor mezelf, want ik zag dat ze bij dezelfde zaak ook cyaankleurige film hadden die ik zo graag wil hebben). Misschien hadden ze daar ook leren jasjes voor de SX-70. En een ND-filter (dat is zeer praktisch voor als je naast SX-70-film ook 600-film gebruikt).

De laatste twee dingen hadden ze er helaas niet (iets met vraag en aanbod; het ND-filter is minder populair dan film). Maar de verkoper liet zijn eigen SX-70 model 2 zien. Het enige verschil met die van mij was, was dat die van mij erg stroef open ging. En het houtnerf-jasje hem wel erg goed stond. Ja, dat was dé oplossing. Ik ging naar de overkant om houtfineer te kopen; ik wist tenslotte dat ze dat daar hadden. Uiteindelijk heb ik gekozen voor een warmere kleur. Past erg goed bij de SX-70.

fineer

Ik vond een ‘patroon’ op internet. Na wat passen en meten bleek dat toch niet te passen en heb ik mijn eigen ‘patroon’ moeten maken (neem deze tip serieus; het scheelt millimeters). En toen ging het snel!

Polaroid SX-70 Model 2

houtfineer voor Polaroid SX-70 model 2

Polaroid SX-70 Model 2

Polaroid SX-70 Model 2

Je SX-70 knapt er enorm van op als je hem een nieuwe jas geeft. Wat een metamorfose!

B&W SX-70 filmTesten

Nu moest hij nog getest worden. Ik hoorde hem toen de film erin zat al netjes hetzelfde geluid geven als mijn sonarmodel doet (wat is het, brommen, zoemen? Ratelen?). Dus dat was al goed! Waarom kwam die verdraaide darkslide er nou niet uit?

Polaroid SX-70 Model 2

Ik heb het opgezocht. Batterij gecheckt? Uhm, de film is nieuw! Spiegel stuk? Na enige inspectie was dat ‘m ook niet. En de rollers had ik schoongemaakt, dus dat was het ook al niet. En op een gegeven moment wist ik het niet meer. In mijn hoofd had ik ‘m stiekem al afgeschreven. Ik was al een beetje aan het rouwen en vond het zonde van mijn tijd. Totdat ik een mailtje stuurde naar de servicedesk van Impossible, die ook camera’s repareert. Je kunt bij hun altijd terecht met al je vragen. Soms komen ze kosteloos met een oplossing aan, vooral als ze doorhebben dat je geen leek bent in camera’s repareren.

Nou, de oplossing was heel simpel. Er zit een of ander armpje links, achterin je camera. Dat zit waarschijnlijk te ver naar boven. Niets geks en al helemaal geen fabrieksfoutje; gewoon slijtage. Dat armpje moet je terugbuigen. Zorg ervoor dat je niet met je gereedschap (bijv. een sandwichprikker) tegen de spiegel aankomt, anders ben je verder van huis. Dan moet hij het alsnog doen. En bij mij deed hij het. Er kwam een prachtig blauw positief uit (de darkslide heb ik in een wisselzak teruggedaan, maar die lag blijkbaar niet bovenop). Hij reageerde gewoon zoals hij moest reageren als je er een nieuwe film in zou doen.

Polaroid SX-70 Model 2


Mocht je een film erin hebben die je pas voor de helft hebt gebruikt, gebruik dan een wisselzak om de darkslide er weer terug in te doen. Dan komt er geen licht bij je film. Polaroid film is echt enorm lichtgevoelig, dus is het raadzaam om een wisselzak te gebruiken.

Mijn toenmalige vriend was er overigens uiteindelijk erg blij mee en heeft hem enthousiast in gebruik genomen. Hij vond het een erg gaaf cadeau (en vond het onnodig dat ik al die tijd zo geheimzinnig had zitten doen, omdat hij graag had willen zien hoe ik het ding opknapte)!