Een Coldshoe voor de Polaroid Colorpack II

Polaroid Colorpack II

Het zal iedereen opgevallen zijn dat mijn bulky Polaroid Colorpack II geen hotshoe of coldshoe heeft. Dat hoefde namelijk niet voor de markt waar hij voor was. Het is geen professionele camera. De camera is bedoeld voor familiekiekjes en erotische uitspattingen (in verband met het feit dat je rolletje werd vernietigd in het lab als ze ontdekten dat je erotische foto’s maakte met je camera). Tijd voor een coldshoe voor de Polaroid Colorpack II.

Nou, over de flitsaansluiting ben ik inderdaad ontevreden, maar daar kom ik later op terug 😉

Ik ben ook niet bepaald tevreden over hoe je scherp stelt met dit zwarte monster. Hoe moet je in vredesnaam de afstand van je object meten? Waar zijn de twee afbeeldingen die in elkaar over moeten gaan? Ik vind het gokken. Ik blijf het een goedkope oplossing vinden, dat je maar zelf je afstand moet bepalen. Het enige wat je in de zoeker ziet, is een rood blokje waar je object zich moet bevinden. Ik ben gewend dat dit meestal beter zichtbaar is. Met al mijn andere Polaroids heb ik geen moeite om scherp te stellen. Met mijn meetzoekers en spiegelreflexen ook niet…

Er zíjn oplossingen voor dit soort dingen. Mijn beste vriend heeft een Polaroid Automatic 103, waar hij heel wat aan heeft moeten verbouwen om het ding goed werkende te krijgen. Maar daar kun je mee goed mee focussen, omdat er een rangefinder op zit. Ook heeft Polaroid modellen die er zelfs een rangefinder op hebben zitten van Zeiss.

Afstandsmeter

Ik besloot dat ik maar een afstandszoeker op ging scharrelen. Nou, dat is gelukt, heb een prachtige Kopil mod. III van iemand gekregen.

Kopil mod. III

Wat ik zo fijn vind, is dat het een brede meter is. Een Watameter is erg iel, echt een enorm klein ding. Het bijzondere aan deze afstandszoeker is dat er een plaatje op zit met instructies hoe je moet belichten als je een filmpje maakt met bijvoorbeeld een 8mm-filmcamera. Hij komt uit 1955 en het bedrijf wat de afstandsmeter heeft gemaakt, bestaat nog steeds. Kobayashi Seiki (Kobayashi Precision Works) maakt nu sluiters, in plaats van afstandsmeters, balgen en filmcamera’s.

Nu wilde ik nog een coldshoe creëren. Hoe ging ik dat doen? Eerst besloot ik een L-steun (ik heb geen idee hoe dit heet in Nederland… in het Engels heet het een L-bracket) uit elkaar te halen. Normaliter zet je daar je flitser op en sluit je hem aan op de PC-sync. Deze L-steun vond ik minder prettig werken. Nou, de schroeven van de coldshoe zaten echt moervast (wie heeft de vorige eigenaar op het briljante idee gebracht dat ding vast te lijmen?). Ik had helaas ook nergens een toycamera liggen die donor mocht zijn. Toen kwam ik op het idee om het onderdeel gewoon te 3D-printen. Waarom niet? Gewoon gebruik maken van de hedendaagse mogelijkheden. Ik hoef dan ook geen camera weg te gooien omdat ik er een hotshoe vanaf heb gesloopt.

3D printen

Ik heb een kleine 3D-printer staan voor dit soort dingen. Er komen best aardige resultaten uit, dus ik besloot maar eens te kijken of er op Thingiverse een coldshoe stond. En ja hoor!

De coldshoe wordt geprint
Coldshoe

Aangezien ik gezegend ben met goud firmanent (ik heb serieus geen zwart firmanent liggen), besloot ik het maar gewoon eens te proberen. Een slordige twee uur later had ik een prachtige gouden coldshoe. Even bijvijlen met een nagelvijl en je hebt een mooie gladde coldshoe.

Uiteraard wil ik gewoon iets wat bij de camera past. Gelukkig had ik nog een spuitbus met zwarte primer van Citadel, die ik nog over heb gehouden aan mijn Warmachine-hobby die ik op een blauwe maandag had. Een spuitcabine maken is doodsimpel; men neme een kartonnen doos en je spuit je coldshoe zwart. Het kan zijn dat je meerdere lagen moet spuiten, omdat de verf niet altijd even goed pakt. Als je het in huis hebt, zou ik ook vernis of doorzichtige nagellak gebruiken. Persoonlijk vind ik het mooier als het net zo glanst als de Polaroid Colorpack II, maar je kunt niet alles hebben.

Uiteindelijk plak je de coldshoe op de camera met een goede lijm. Ik heb een sterke variant van Bisonkit gebruikt. Het moet even drogen, maar het ziet er heel netjes uit. En het belangrijkste: het werkt! Het ziet er misschien een beetje vreemd uit, maar het werkt heel goed.

Het kan zijn dat je afstandszoeker een beetje wiebelt in de nieuwe coldshoe, omdat het model van de coldshoe ietsje afwijkt (scheelt een halve millimeter) van een ‘echte’ coldshoe. Ik zie dat zelf niet als een enorm struikelblok. Mocht je het zelf wel een struikelblok vinden, raad ik gewoon aan om met een schuifmaat aan de slag te gaan en zélf een 3D-model te maken. Mocht je geen 3D-printer hebben (wat ik meestal wel verwacht, aangezien niet iedereen in een huis vol nerds woont), kijk hier voor de 3D-printers bij jou in de buurt.

Polaroid Colorpack II