Tokina 90mm/2.5 AT-X Macro

Inmiddels een jaar geleden, heb ik deze legendarische macrolens gekocht; de Tokina 90mm/2.5 AT-X Macro. Ik ben er erg blij mee!

Het verhaal zat eigenlijk zo: mijn broer had mijn digitale camera geleend. Hij woont best ver weg, dus duurde het maanden voordat ik dat ding terugkreeg. Gelukkig had mijn beste vriend wel een prachtige DSLR die ik zo af en toe mocht lenen. Het is toch even wennen, want de knopjes zitten af en toe ergens anders. Ik was het beu, want ik wilde met mijn eigen camera foto’s maken. Ik kocht bij de kringloop een Minolta x-300 met een zoomlens. In een stadje vlakbij mij stond een mooie macrolens te koop (ik beloofde mezelf nog een MC/MD-adapter te kopen voor mijn Sony, maar dat is er niet meer van gekomen aangezien die dingen even duur zijn als dit lensje).

Uiteindelijk kwam ik bij een stel ontzettend aardige mensen terecht, die me alles konden vertellen over de Tokina 90mm/2.5 Macro (ook wel de Bokina genoemd). Het ding leek wel nieuw, zat nog in een koker en alles zat erbij.

Geschiedenis van de Tokina 90mm/2.5 AT-X Macro

Deze ‘Bokina’ is eigenlijk de Bokina II, omdat Vivitar in de jaren ’70 al een eerdere variant heeft uitgebracht. De variant van Vivitar was erg degelijk gebouwd en de macro-extender had een aansluiting voor een statief. De coating is ook een beetje anders; de Tokina heeft minder last van flares dan de Vivitar. Dat is vooral handig als je veel met flitsers werkt!

Tokina 90mm/2.5 AT-X Macro vs Summicron

De Tokina versie staat op nummer 4 van de beste macrolenzen ter wereld en is contrastrijker en scherper dan de Leica Summicron 90mm/2.0. Maar als het om gemiddelde afstanden gaat en niet om macro, zijn die twee lenzen gelijk.

Tokina 90mm/2.5 AT-X Macro

Ik vind het enorm fijn als een lens lekker veel sluiterbladen heeft (tenzij ik ‘m moet repareren, dan zijn die dingen een nachtmerrie), lekker veel bokeh! Moet je nagaan dat er gewoon lenzen zijn met 20 sluiterbladen… Achterlijk veel bokeh! En deze lens geeft best wel een fijne bokeh, geen hoofdpijnbokeh, wat je vaak ziet bij oude Russische lenzen.

De lente is het ideale seizoen om fotogenieke planten op de gevoelige plaat te zetten. Het liefst maak ik gebruik van de tuin van mijn (schoon)ouders, want in m’n eigen tuin moeten de plantjes nog een beetje opkomen. Bloeien doen ze nog niet! En bermen zijn ook regelmatig slachtoffer van mijn camera.

Tokina 90mm/2.5 AT-X Macro

Tokina 90mm/2.5 AT-X Macro

Zonder macro-extender, hè! Stiekem ben ik best wel een beetje trots op mezelf en vind ik dat de lens het dubbel en dwars waard was!

Er komt binnenkort nog meer informatie over deze fantastische lens 🙂