Ricoh 500G

Ik woonde een halve week in mijn nieuwe huurwoning in een enorm boerengat. Ik had eindelijk een woning voor mezelf, heerlijk. Daarvoor moest ik mijn woning delen met andere studenten of met andere gezinsleden. Daarom had ik ook amper uitzet, had alleen een paar kasten. Maar een salontafel heb je pas nodig als je in een potentieel grotemensenhuis gaat wonen. Gelukkig bood de scoutingmarkt in de buurt een uitkomst. Een ideale plek om goedkoop je uitzet te scoren.

Tussen het meubilair en de keukenspullen die werden aangeboden, vond ik een mooie oude meetzoeker. Zo’n heerlijk retro ding, een Ricoh 500G. Vierkant, bescheiden, stoer en een goed gewicht. Niemand wist wat ik ermee moest, want welke idioot schiet er nou analoog? Het voordeel daarvan was dat hij ook voor een prikkie werd verkocht.

De lichtmeter deed het (van origine werkt deze met een 1.35V batterij, maar de 1.5V batterijen werken in principe ook). De sluiter ook (vaak haperen deze, omdat men in die tijd het verkeerde vet gebruikte). De lens was ook nog kristalhelder. Wat wil een fotograaf nog meer?

Ricoh 500G

De lightseals waren om te huilen. Het schijnt het eerste te zijn wat je vervangt bij je Ricoh 500G. Dat was dus wat de vorige eigenaar ook had gedaan. Die had de lightseals vervangen met -jawel- pleisters. Nou ben ik niet vies van McGuyver-acties, maar dit had op z’n minst wat netter gekund. Toch heb ik dit nooit vervangen (mocht je de huidige eigenaar van de camera zijn, nogmaals… SORRY!). Het eerste wat ik aan de camera heb veranderd, is de lensdop. Die heb ik vastgemaakt, zodat men de lensdop nooit meer kwijt zou raken.

De lichtmeter deed het nog goed, dus besloot ik er maar eens een filmpje doorheen te jagen. Ik had nog een leuk diafilmpje van de Hema liggen, die nog ergens van de zolder van een vriend kwam. Nu produceert Hema alleen nog maar kleurenfilm, maar Hema is ooit verschillende zwart-witfilms en diafilms rijk geweest.

Vases & Bottles (Ricoh 500G) Female Mask (Ricoh 500G)

Zo ziet het er dus uit als je een diafilm laat verlopen en niet in de koelkast legt. En pas tien jaar na aankoop in de E-6 laat ontwikkelen. Wees gewaarschuwd.

En toen belandde hij op de cameraplank. Volgens mij heb ik hem geruild tegen een paar diarolletjes. Het was eeuwig zonde om hem weg te doen, maar je moet wat als je een arme student bent. En niet goed om kunt gaan met meetzoekers.

Twee jaar later werd mijn interesse gewekt door de haarscherpe foto’s van een kennis. Gemaakt met een Ricoh 500G. Hmmm… Nu kan ik wél met meetzoekers omgaan, misschien waren mijn Ricoh 500G en ik toentertijd niet aan elkaar gewaagd? Had het tijd nodig om elkaar te leren kennen? Waren we soms wel goede vrienden geweest als ik meer geduld had getoond? Ik besloot er gewoon weer een in huis te halen. Uiteindelijk had ik er een gevonden met de originele gebruiksaanwijzing, het tasje, de vinyl strap, de goede lensdop (vaak wordt deze verwisseld met een nieuwere, terwijl het oude logo veel mooier is) én de originele zonnekap. De lightseals waren dit keer geen pleisters, maar de originele lightseals (of wat daar nog van over was… Ik kom hier later op terug). Hij was amper gebruikt en er zat zelfs een originele 1.35V batterij in. Die heb ik vrijwel meteen vervangen door een batterij met een iets hoger voltage, een 1.5V batterij. Dit is een voorlopige oplossing, want ik wilde gewoon kijken of er leven in de lichtmeter zat (it’s aliiive!). Deze ga ik vervangen door een kwikvrij alternatief. Althans, ik denk dat het niet anders kan, want deze batterijen worden niet meer (legaal) verkocht vanwege het milieu.

Nu staat deze mooie meetzoeker nog op een plankje in de vitrinekast, maar binnenkort ga ik ermee fotograferen. Eerst maar eens de lightseals vervangen.