Polaroid Autoprocess

In 1977 was Polaroid met een geheel eigen direct-klaar film systeem op de markt gekomen; Polaroid Autoprocess! Het was een grote flop en het product flopte in 1979. Er is ook verder weinig uitgezonden materiaal wat met Polavision was gemaakt. Andy Warhol was er dan weer wel een groot fan van; er wordt in zijn museum in Pittsburgh videomateriaal uitgezonden.

In 1983, net een jaar nadat Edwin Land was opgestapt, kwam Polaroid op de markt met een direct-klaar kleinbeeldsysteem. Het werd geleverd met een ontwikkelaar, die alleen voor dit kleinbeeldsysteem te gebruiken was. Je had ook een Autoprocessor of Powerprocessor (de elektrische variant) nodig, een soort ontwikkeltank die alleen voor dit systeem te gebruiken was. Erg handig voor fotografen die op locatie werkten, want die konden meteen hun rolletje ontwikkelen. Er waren vijf verschillende films;

  • Polapan CT (B&W-film)
  • Polagraph HC (B&W-film met een hoog contrast)
  • Polablue BN (Monochrome blauwe film met een hoog contrast)
  • Polachrome CS (Kleurenfilm)
  • Polachrome HCP (Kleurenfilm met hoog contrast)

Deze film vind je nog weinig. Soms compleet, soms niet. En soms zijn de chemicaliën uitgedroogd. Als je ze netjes in de koelkast bewaart is er weinig aan de hand.

Ik vond er laatst zes, waarvan drie Polagraph HB, twee Polapan CT en één Polachrome CS. Plus documentatie en een Autoprocessor. Het was een gok, want je weet niet of de chemicaliën goed zijn. Alle rollen hebben twaalf opnamen en zijn verlopen in 1985.

Dus ik heb mijn Minolta XG-M maar eens uit de kast gehaald en er een rolletje Polagraph HB ingedaan. Het is mijn favoriete SLR.

Uiteindelijk zijn niet alle foto’s gelukt. De film is 400 ISO, maar ik heb hem belicht op 160 ISO. Was dat wel genoeg?

Polaroid Autoprocess

Polaroid Autoprocess

Polaroid Autoprocess

Goed, die kras komt dus door de Autoprocessor. De andere rol die door de camera van mijn vriend was gejaagd was ook al zo lekker bekrast. De film is ook vele malen kwetsbaarder dan de normale diafilm die ik gebruik. Wat ik wel weer mooi vind, is het contrast. Vooral bij de laatste foto zie je dat goed.

Oh ja, als je de negatieven uit de Autoprocessor haalt, zijn ze nog lang niet klaar om in te scannen. Er zit namelijk nog een zwarte beschermlaag op; remjet. Het blijft als het vochtig is ook aan alles kleven. Je kunt het eenvoudig verwijderen door de negatieven in een bak warm water (35-40 graden Celsius) te doen en het met een zachte kwast af te vegen. Boraxoplossingen (2 tot 4 eetlepels per liter) en afwasmiddeloplossingen helpen ook prima, maar dat zou ik alleen doen als de remjet erg hardnekkig is.

Uiteindelijk heb je zilveren negatieven en kun je ze perfect scannen. Ik vind het geen studiokwaliteit, maar wel iets leuks. En het is iets wat je thuis kunt doen zonder dat je er ingewikkelde chemicaliën voor nodig hebt.